Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/14826 E. 2025/2886 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/430 E., 2015/982 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Beraat, kaçak içkilerin müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma Suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş ise de; karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören Gümrük İdaresinin yokluğunda verilen hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılmıştır. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 1.Suç tarihinde ele geçirilen 153 şişe gümrük kaçağı alkollü içkinin miktar itibarıyla ticari mahiyette olduğu, heyetimizce yapılan incelemede, sanık ...'un yakalama tutanağındaki imzası ile mukayese için alınan yazı ve imza örneklerindeki imzasının benzer olduğu, dosya içerisinde bulunan nüfus cüzdanı üzerindeki fotoğraf ile teşhise elverişli fotoğrafların aynı kişiye ait olduğunun anlaşıldığı, sanık ...'nın alınan savunmasında araçta bulunan kaçak içkilerden haberinin olduğunu beyan ettiği, sanıkların alınan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanıkların atılı kaçakçılık suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine hükmedilmesi, 2.Suç konusu kaçak içkilerin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle suçtan zarar gören Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.