Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/1192 E. 2024/1988 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/1192
Karar No
2024/1988
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/804 E., 2016/90 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, dava konusu aracın müsadere talebinin reddi, Gümrük Kanunu 238. madde uyarınca idari yaptırım uygulanması için Gümrük İdaresine bildirimde bulunulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Gümrük idaresi vekilinin temyiz istemi, sanığın suça konu aracı kullanım hakkının olmadığına, vekaletname ile taşıtın kullanımının devrinin mümkün bulunmadığına, sanığın vekaletname ile kullanım şartlarını da taşımadığına, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu oluşturduğuna, açıklanan ve re'sen göz önünde bulundurulacak sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında iddianamenin düzenlendiği 30.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla DÜŞMESİNE, davaya konu HB 673 BH plaka sayılı aracın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 28.02.2024 tarihinde müsadere yönünden oy çokluğu diğer hususlarda oy birliğiyle karar verildi. KARŞI DÜŞÜNCE Gümrük Kanunu'nun 238 ve devam maddelerince kaçak olduğu tesbit edilmeyen aracın mahkemesince iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi kanuna aykırı olduğundan bu konudaki sayın çoğunluğun kararına iştirak edilmemiştir.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/1192, K. 2024/1988, T. 28.02.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-1192-e-2024-1988-k-6bf59baf2535