Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/11482 E. 2023/10696 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/3 E., 2015/461 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, suç eşyasının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık müdafiinin 07.09.2015 havale tarihli dilekçesinde; sanık hakkındaki gıyabi kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğ edilmeden doğrudan mernis adresine tebliğ edildiği, anılan kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği, bu sebeple temyiz hakkını kullanamadığından bahisle temyiz ve eski hale getirme talebinde bulunulmuş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesi uyarınca temyiz talebini de içeren eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisi temyiz incelemesini yapacak olan Yargıtay 7. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, mahkemenin verdiği temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede, sanık hakkındaki gıyabi kararın bildirdiği son adresine tebliğe çıkartılıp iade gelmesi halinde mernis adresine tebliğ yapılması gerekirken, bildirdiği son adresten farklı bir adrese mernis şerhi ile tebligat çıkartılıp, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ yapılması usulsüz olduğundan öğrenme üzerine sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.02.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak, duruşma açılmak suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/3 Esas, 2015/461 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.