Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/11225 E. 2022/16549 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/11225
Karar No
2022/16549
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Dosyadan el çektikten sonra asıl hükümle karar vermeyi unuttuğu nakil aracı hakkında verilen 01/10/2015 tarihli ek karar hukuken geçersiz olup yok hükmünde olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 1- Gerekçeli kararın "oluş ve kabulüne, lehe olan kanun değerlendirilmesine, cezanın bireyselleştirilmesine" dair bölümlerde dosya ile ilgisi bulunmayan olaya ilişkin değerlendirme yapılması, 2- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 3- Denetime imkan verecek şekilde aramaya dayanak teşkil eden Erzin Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/100 D. İş sayılı karar sayılı kararın dosya arasına alınmaması, 4- Sanık ... hakkında hükmolunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 17 gün karşılığı olarak 140,00 TL olarak belirlenmesinin ardından netice gün para cezasının 1.660,00 TL olarak yazılması suretiyle karışıklığa neden olunması, 5- Hüküm fıkrasının 5 numaları bendinde, sanık hakkında verilen adli para cezasının ertelenmesi kanunen mümkün olmadığı halde ertelenmesi yönünde hüküm kurulması, 6- Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi üzerine sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi, 7- TCK'nun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağı ihtarının yapılmaması, 8- Kamu zararının sanık tarafından giderilmediği gözetilerek; bu gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesinden sonra ikincikez dosya kapsamına uymayan "sanığın kasıtlı suçtan mahkumiyetleri ile suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve uygulama yeri bulunmayan 6545 sayılı Yasa ile değişik CMK 231/8 maddelerinin" gerekçe olarak gösterilmesi, 9- Suça konu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4 maddesi uyarınca müsaderesi yerine, TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, 10- Müsaderesi istenen nakil aracı hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/11225, K. 2022/16549, T. 21.11.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-11225-e-2022-16549-k-0d96b98365bd