Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2019/9207 E. 2023/759 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2019/9207
Karar No
2023/759
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/863 E., 2015/1025 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemsinin 20.10.2015 tarihli ve 2014/863 Esas, 2015/1025 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu kaçak eşyanın anılan Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık süre tutum dilekçesi ile hükmü temyiz etmiş, gerekçeli karar tebliğinden sonra ayrıntılı temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir. Sanığın temyiz isteği, hükmün bozulmasına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.08.10.2014 günü Mavikent Sitesi girişinde seyyar olarak kaçak sigara satıldığı ihbarı üzerine olay yerine giden devriye ekibi sanık ...'ye ait masa üzerinde satışa arz edilen sigaraları görmüş, 21 paket kaçak sigara ele geçirmiştir. 2.Sanık ... soruşturma ve kovuşturma aşamasında, geçimini sağlamak için kaçak sigara sattığını ikrar etmiştir. IV. GEREKÇE 1.Olay tutanağı, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'nin 21 paket kaçak sigarayı satışa arz ettiği sabit olmakla, yurda kaçak olarak sokulan eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla bulunduran, satan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında, suç tarihi ve ele geçen eşya nazara alındığında sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7242 sayılı Kanun) 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının yerel mahkemece saptanmasının zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (2) nolu paragrafta açıklanan nedenle Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli ve 2014/863 Esas, 2015/1025 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2019/9207, K. 2023/759, T. 25.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2019-9207-e-2023-759-k-a094a75f4b3d