Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2013/8692 E. 2013/15475 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/8692
- Karar No
- 2013/15475
- Karar Tarihi
Bakaya kalmak suçundan sanık ...'nun, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-a (7 gün içinde kendiliğinden gelenler) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62.maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51/1.maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, anılan Kanun'un 53/1.maddesinde sayılan hakları ceza müddeti boyunca kullanmaktan yoksun bırakılmasına dair ŞANLIURFA 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 08.06.2007 tarihli ve 2006/609 esas, 2007/419 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.04.2013 gün ve 25172 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2013 gün ve KYB. 2013-142553 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 47/A maddesi uyarınca sanık hakkında verilen para cezasının ertelenmesine karar verilmesinde isabet görülmemiş ise de, olağanüstü ve istisnai kanun yolu olan kanun yararına bozmanın aleyhe tesir etmeyeceği ve sonuca etkili bir durum meydana getirmeyeceği cihetle yapılan incelemede, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmalarına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Şanlıurfa 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 08.06.2007 gün ve 2006/609 Esas, 2007/419 Karar sayılı kararının, CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53/1 ve 2.fıkralarına dair bölümün çıkarılmasına ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 02.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.