Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2010/13497 E. 2012/3214 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2010/13497
Karar No
2012/3214
Karar Tarihi

Gürültü çıkarma eyleminden kabahatli ...'ın, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 36/1. maddesi gereğince 50 yeni Türk lirası idarî para cezası ile cezalandırılmasına dair Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/05/2008 tarihli ve 2006/873 esas, 2008/921 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 30.10.2010 gün ve 66721 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.11.2010 gün ve KYB. 2010-283821 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 1-Anayasanın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34, 230. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında, iddia, savunma, sanığın yararına ve sanığa karşı olan tüm deliller, sabit kabul edilen olaylar ve suçun kanunî unsurlarının nasıl oluşUığu açıklanıp tartışılarak dayanaklarının gösterilmesi gerektiği gözetilmeden gerekçeden yoksun hüküm kurulmasında, 2-Eylemin 04/11/2005 tarihinde işlendiği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 20. maddesinin 06/12/2006 tarihli ve 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'la değiştirilmesinden önce aynı maddenin d bendi uyarınca yirmibin Türk lirasına kadar idarî yaptırım gerektiren kabahatlerde zamanaşımı süresinin 2 yıl olduğu, dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden , Eyüp 3.Asliye Ceza Mahkemesi`nin 15.05.2008 gün ve 2006/873 Esas, 2008/921 Karar sayılı kararının CMK`nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, idari para cezasının kaldırılmasına, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2010/13497, K. 2012/3214, T. 20.02.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2010-13497-e-2012-3214-k-a9634dba7c14