Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2009/15057 E. 2011/26697 K.

2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununa muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'ın aynı Kanunun 65/b, 62, 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Sütçüler Asliye Ceza Mahkemesinin 25.12.2008 tarihli ve 2008/7-2008/64 sayılı kararına yönelik itirazın, sanıklar hakkında beraat kararı vermek gerekirken cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya uygun görülmediğinden kabulü ile dosyanın mahkemesine iadesine ilişkin Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2009 tarihli ve 2009/359 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 01.07.2009 gün ve 36464 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 30.07.2009 gün ve KYB. 2009-176089 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tabi olduğu, sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, aynı Kanunun 231/11. maddesi gereğince, sanığın denetimli serbestlik süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya yükümlülüklerine aykırı davranması halinde, mahkemenin geri bıraktığı hükmü açıklaması üzerine, kanun yoluna tabi olması gerektiği cihetle, itirazın sadece hükmün geri bırakılması koşullarının oluşup oluşmadığı yönünden incelenmesi yerine, yazılı gerekçeyle itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 12. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.