Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2009/15019 E. 2011/27243 K.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'nın, anılan kanunun 67/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62.maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2009 tarihli ve 2008/895 Esas, 2009/92 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 31.07.2009 gün ve 42851 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2009 gün ve KYB. 2009-190563 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 50/2.maddesinde; "Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. Bildirim, nüfus müdürlüklerine ve dış temsilciliklerimize adres beyan formuyla yapılır. Yerleşim yeri adresi aynı konut olan ailenin ergin fertleri birbirlerinin yerine adres beyanında bulunabilirler", şeklindeki düzenleme ile bu maddeye aykırılığı düzenleyen aynı kanunun 68/c maddesindeki" Mülki idare amirince bu kanunun 50 nci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen kişilere 250 YTL, gerçeğe aykırı beyanda bulunanlara 500 YTL idari para cezası verilir" hükmü birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin anılan kanunun 50.maddesinde düzenlendiği ve yaptırımının da idari para cezası olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67 ve TCK'nun 62.maddeleri uyarınca hükmolunan 5 ay hapis cezasının CMK.nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın süresi içinde itiraz olunması sonucu İzmir 11.Ağır Ceza Mahkemesince kararın usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, Hükmün içeriğindeki hukuka aykırılıklar ancak hükmün hukuken varlık kazanması halinde olağan ve olağanüstü yasa yolları denetimine konu olacağı ve hükmün içeriğine dahil bulunan hukuka aykırılıkların, yasa yararına bozma yasa yoluyla denetlenmesi olanağı bulunmamaktadır. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı üzerine inşa edildiği mahkumiyet hükmünün olağan yasa yolu olan temyizen incelenmesi mümkün değilken, kanun yararına bozma talebinde ileri sürülen neden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin olmayıp, henüz hukuken sonuç doğurma niteliği kazanmamış olan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğundan, kanun yararına bozma talebinin Yargıtay Ceza Genel Kurulun 06.04.2010 tarih, 2010/2-76 Esas, 2010/77 sayılı kararı gözetilerek REDDİNE, 22.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.