Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/450 E. 2026/2168 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2026/450
- Karar No
- 2026/2168
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/129 E., 2025/1330 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 19. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2020/386 E., 2021/903 K.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Dosya içeriğine göre İlk Derece Mahkemesince davanın 245.302,02 TL üzerinden kabulüne ilişkin kararın davacı tarafından istinaf edilmediği, davalı vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 182.774,94 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile bu miktarın dava tarihine kadar işleyen faizi olan 14.802,24 TL'nin de davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin (48.317,88 TL munzam zarararın) reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekilince temyiz edilmiş olup, temyize konu edilen toplam miktar 48.317,88 TL’dir. 6100 sayılı HMK'nın 04.06.2025 tarih ve 7550 sayılı Yasa ile değişik Ek Madde 1/2 maddesine göre İlk Derece Mahkemesinin dava tarihi 21.08.2020 itibari ile kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.
KARAR Açıklanan sebeple;
Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.05.2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.