Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2026/1668 E. 2026/1666 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/662 E., 2026/134 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2017/510 E., 2019/1140 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müflis... Petrol Ürünleri A.Ş.'nin müvekkili bankadan asaleten kullandığı krediler nedeniyle iflas tarihi itibariyle 2.712.759,22 TL, dava dışı ... Dış Tic. Ltd. Şti.'nin kullandığı kredilere müşterek borçlu müteselsil kefil olması nedeniyle de 1.052.757,16 TL olmak üzere toplamda 3.765.516,38 TL müflis şirketten alacaklı bulunduğunu, iflas masasına yapılan kayıt başvurusunun reddedildiğini ileri sürerek 3.765.516,38 TL muaccel nakit alacağın %72 oranında işleyecek faizi ile birlikte iflas masasının 4. sırasına kayıt ve kabulüne karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; iflas kararının henüz kesinleşmediğini, görülmekte olan kayıt kabul davasının süresinde açılıp açılmadığının re'sen araştırılması ve süresinde açılmamış olması halinde usulden reddine karar verilmesini gerektiğini, davacının talep ettiği alacağın miktarının ve varlığının tespitinin ancak tarafların kayıtlarının incelenmesi ile mümkün olduğunu, bu nedenle iflas idaresinin ret kararının haklı ve yerinde olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kredi sözleşmelerinin onaylı örnekleri, hesap ekstreleri, banka ve müflisin iflas masasındaki ticari defter ve kayıtları üzerinde yapılan inceleme sonucu alınan 14.12.2019 tarihli bilirkişi raporunda müflis şirketin kendi kullandığı kredilerden dolayı davacı bankaya iflas tarihi itibariyle 2.616.544,55 TL, kefalet sorumluluğundan dolayı ise 1.052.757,16 TL alacağı bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacının 3.669.301,71 TL alacağının davalının iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; müvekkili bankanın müflis şirketten olan alacağının yanlış hesaplandığını, müvekkilinin sıra cetveline kayıt talep ederken sunduğu hesap ekstresinde de görüleceği üzere; İflas tarihi itibariyle 2.712.759,22 TL asaleten, 1.052.757,16 TL kefaleten toplam 3.765.516,38 TL (fazlaya ilişkin her türlü talep hakları saklı kalmak kaydıyla) muaccel nakit alacağının bulunduğunu, ancak 14.12.2018 tarihli bilirkişi raporunda işbu toplam alacak tutarının 3.669.301,71 TL olarak tespit edildiğini, hakkaniyete aykırı olarak tespit edilen tutarın müvekkilinin hak kaybına sebep olacağını, kararın kaldırılarak düzeltilmesi gerektiğini, davanın açılmasına iflas masasının sebep olduğunu, müvekkilinin haklı olarak açtığı davada davalıya vekalet ücreti ödemeye mahkum edilmesinin de hukuka aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, İİK'nın 235. maddesine göre kayıt kabul istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.