Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/2986 E. 2024/5211 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1104 E., 2023/687 K. KARAR : Esastan Red İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2018/95 E., 2022/246 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili yüklenici şirket ile davalı iş sahibi arasında 29.12.2016 tarihinde 15 parselde yapılacak Sitepark Residence isimli projede yer alan binanın A ve B Bloklarda toplam 10 adet asansörün yapılması konusunda eser sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmeye göre üstlendiği işi yapıp asansörleri teslim ettiğini, teslimden sonra site yönetimi tarafından müvekkili ile asansör bakım sözleşmelerinin imzalandığını, ayrıca asansörlerin Mayıs 2018 yılında Kontest firmasından denetiminin de yapıldığını ve tamamının uygunluk raporu aldığını, iş bedeli olarak sözleşmenin 7. maddesi kapsamında müvekkili şirkete 15 parsel B Blok 12. Kat 26 no.lu bağımsız bölümün verilmesinin kararlaştırıldığını ileri sürerek, 15 parsel B Blok 12. Kat 26 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiş, 30.04.2019 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini terditli olarak değiştirerek dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde taşınmazın bedelinin ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı yüklenicinin müvekkiline sözü geçen taşınmazın A Bloğunda bulunan 6 adet asansörün montajı ve teslimini yapmasına rağmen asansörlerin geçici ve kesin kabul sürecinden geçemediğini, yine B blok'ta bulunan asansörlerin tam ve eksiksiz olarak teslim edilmediğini, asansörlerde bulunan eksikliklerin müvekkili tarafından başka firmaya yaptırılmak suretiyle çalışır hale getirildiğini, sözleşmeye konu 10 adet asansörde sürekli arızaların oluştuğunu, davacı yüklenici tarafından müvekkiline sözleşmeye uygun olarak asansörlerin teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalının teslim ettiği makine dairesinin sözleşmedeki asansör sisteminin kurulması için gerekli standarttan küçük olduğu, bu durumun davacı tarafça davalıya ihtar edildiği, davalının ilgili makine dairesini yükseltmelerinin mümkün olmadığı yönündeki beyan ve talepleri doğrultusunda sözleşmeye konu 1/1 dişli asansör sistemi yerine 1/2 dişsiz asansör sisteminin davacı tarafından imalatının sağlanarak davalıya teslim edildiği, 1/2 dişsiz asansör sisteminin sözleşmede kararlaştırılan 1/1 dişli asansör sisteminden daha çok maliyetli olduğu, sözleşmedeki asansör vasıflarının değişmesine davalının muvafakat etmesi nedeniyle bu anlamda sözleşmeye herhangi bir aykırılık durumunun olmadığı, davacı tarafça imal edilen asansörlerin Konsest firması tarafından düzenlenen yeşil etikete sahip olduğu, kurulan 10 adet asansörün faal durumda çalışır halde olduğu, asansörlerde açık ya da gizli kusurlar bulunmadığı, davacının sözleşme kapsamında belirlenen dairenin tapusunu alma hakkına haiz olduğu ancak davaya konu bağımsız bölümün dava dışı 3. şahsa ait olduğundan terditli taleplerinden alacak talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, 450.000,00 Türk Lirasının ıslah tarihi olan 30.04.2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi tarafından, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Somut olayda, davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında imzalanan 29.06.2016 tarihli sözleşmede, 15 parsel üzerinde yapılan iki blok halinde kurulu binalara toplam 10 adet asansörün malzeme ve işçilik dahil olmak üzere yapımının kararlaştırıldığı, toplam iş bedelinin 1.700.000,00 Türk Lirası olarak belirlendiği, asansörlerde kullanılacak malzemelerin marka ve özelliklerinin açık şekilde belirtildiği, yapım bedelinin 50.000,00 Türk Lirası nakit, 330.000,00 Türk Lirasının 11 adet çek, 450.000,00 Türk Lirası karşılığı olarak davaya konu bağımsız bölümün ve 340.000,00 Türk Lirası karşılığı olarak dava dışı başka bir bağımsız bölümün verilmesinin kararlaştırıldığı, asansörlerin bir kısmında sözleşmede kararlaştırılan markalara ait malzemeler yerine farklı markalara ait malzemelerin kullanıldığı görülmüştür.

Bu durumda, gerekçeli ve denetime elverişli 31.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, taraflar arasındaki sözleşmede kararlaştırılan markalardan farklı markalı malzeme kullanıldığı, bu nedenle uzun süreli kullanımda arıza çıkarma ve deformasyon gibi sebeplerle kaliteli kullanım sorunlarının yaşanabileceğinden imalatın ayıplı olduğu göz önünde bulundurularak, ayıplı imalat nedeniyle toplam iş bedeli üzerinden % 40 oranında tenzilat yapılıp, davalının yapmış olduğu ayni ve nakdi tüm ödemeler tespit edilip mahsubu yapılarak oluşacak uygun sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı istinaf isteminin reddi kararı usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nun 373/1. maddesi gereğince Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Konya 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/95 E., 2022/246 K. sayılı kararının BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 26.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.