Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/1350 E. 2024/3739 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1600 E., 2022/2167 K. KARAR : Esastan Red İLK DERECE MAHKEMESİ : Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/79 E., 2022/182 K.

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında anahtar teslim götürü bedel, Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu'nun büyük onarım işine dair sözleşmenin imzalandığı, davalının istekleri doğrultusunda fazla imalatlar yapıldığı, ancak davalının eksik ödeme yaparak haksız ceza tahakkuk ettirdiği, verdiği süre uzatımının ilave iş artışı ve vazgeçilen imalatlara oranla haksız olduğu, gecikilen süre için uygulanan ceza-i şart kesintisinin haksız olduğu, ilave işler için % 20 tenzilat yapılarak ödeme yapılmasının hukuka aykırı olduğu, taraflar arasında yapılacak işlerin bedelinde uzlaşma sağlanamadığı bu durumda Yüksek Fen Kurulu kararlarına göre işlem yapılması gerektiği, pencere dışı kafes teli nedeniyle iş azalışı olarak hakedişlerinden kesilen tutarın iadesinin gerektiği, nitekim proje mahal listesi ve teknik şartnamede bu imalatın bulunmadığı, kesintinin haksız olduğu, elektirik imalatlarının eksik incelendiği ve eksik hesaplandığı ve fazladan yapılan imalatların hesaplanmadığı belirtilerek 8 günlük ceza-i şart kesintisi 10.175,04 Türk Lirası, anlaşma tutanağındaki % 20 tenzilatın haksızlığından kaynaklı 200.973,74 Türk Lirası, iş azalışı olarak gösterilen pencere dışı kafes tel yapılması işi yapılmadığından 16.000,00 Türk Lirası, elektrik imalatına ilişkin 83.490,72 Türk Lirası ve fazla imalat bedeli olarak 43.963,23 Türk Lirası olmak üzere toplam 354.602,73 Türk Lirası'nın fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla en yüksek banka faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; verilen süre uzatımının, % 7,22 iş artışı ve sözleşme süresi oranlanmak suretiyle 9 gün ve istinat duvarı projesi için 2 gün olmak üzere 11 gün olarak verildiğini, cezai şartın hukuka uygun olduğunu, keşif artışının 1.019.219,65 Türk Lirası olup % 20 tenzilat yapılmasının hukuka uygun olduğunu ve anlaşma tutanağının bu şekilde düzenlendiğini, kafes tel imalatının projede yer aldığı bu nedenle iş azalışı olarak tenzil edildiği, elektrik imalat hesabı ve ödemelerinin doğru olduğu, bu kapsamda vazgeçilen imalat hesaplamaların iş azalışı olarak hesaplandığı, ilk uygulama projesi ve sonraki revize projede artış ve azalışlar olduğu, bunlar yerinde ölçülerek ve yerinde yapılan imalatlara uygun bayındırlık poz tarifleri esas alınarak ödeme yapıldığını, hesaplamaların doğru olduğunu, yüklenicinin YİGŞ 24. madde gereği projede değişiklik yapamayacağını, istenen faizin fahiş olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporuna göre davanın 266.004,27 Türk Lirası üzerinden kabulüne karar verilmiş, bu kararın davalı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından YİGŞ’nin sözleşme eki olduğu, davacının kesin hakedişe şartnamede belirtilen şekilde itirazının bulunmadığı, bu nedenle gecikme cezası, artan iş bedeline uygulanan tenzilat nedeni ile kesilen bedel, hakedişten kesilen MSB.716 pencere dışı kafes teli işi bedeli ile elektrik işi nedeniyle davacının hesaplarından kesilen iş azalış bedelleri yönünden ret kararı verilmesi gerektiği belirtilerek kaldırma kararı verilmiş bu kaldırma kararı sonrasında bilirkişiden rapor alınarak anlaşma dahilinde yapılan işlerin bedelinin 28.965,59 Türk Lirası olduğu ve 18/10/2013 tarihli anlaşma haricinde yapılan işlerin bedelinin 5.932,55 Türk Lirası olduğu sonuç itibariyle toplam 34.898,14 Türk Lirası meblağ yönünden davacı taraf lehine değerlendirme yapılabileceği diğer taleplerin reddi gerektiği kanaatiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı taraf vekillerince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-) Davacı vekilinin temyizi yönünden; mahkemece her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kaldırma kararları gereği YİGŞ.'nin 39 ve 40. maddesi hükümlerine göre itirazda bulunulmadığı gerekçesiyle davacının bir kısım taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, davacının kesin hakedişe itirazlarını ileri sürdüğü 02.01.2014 tarihli dilekçesinin davalı idare tarafından kabul edilip 10.01.2014 tarihinde verilen cevabi yazı ile itirazlı olan kısımların ve belgelerin sunulması için 60 gün ek süre verildiği, davacının da bu süre içerisinde 06.02.2014 tarihinde itirazlarını sunduğu dikkate alındığında, davacının süresi içinde itirazda bulunduğunun kabulü ile tüm taleplerinin esası incelenerek karar verilmesi gerekirken, bir kısım taleplerinin reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2-) Davalı vekilinin temyizi yönünden ise; miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, davada temyiz istemi yönünden kabul edilen tutar 34.898,14 Türk Lirası olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 Türk Lirası'nın altında kalmaktadır.

SONUÇ: 1-) Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararı ile bu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle HMK'nın 373/1. maddesi gereğince Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararı KALDIRILARAK; Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/79 E. 2022/182 K, sayılı kararının BOZULMASINA,

2-) 2 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle kesinlik sınırının altında kaldığından REDDİNE,

3-)Dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,

4-) Peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.