Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/1202 E. 2024/2915 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/1202
Karar No
2024/2915
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/83 E., 2022/2064 K. vekili Avukat ... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : 26.03.2015 HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2015/325 E., 2018/1212 K. 1- İlk derece mahkemesince, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat davasında yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine, karar verilmiştir. 2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı ve özellikle; 6098 sayılı TBK' nın "Karşılıklı Borç Yükleyen Sözleşmelerde İfada Sıra" başlıklı 97. maddesinde "Karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın, sözleşmenin koşullarına ve özelliklerine göre daha sonra ifa etme hakkı olmadıkça, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir" hükmünün bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşmenin 6.4 maddesinde "Sözleşme konusu ürünün uygulanacağı yer için, Bayındırlık, Belediye Site yönetimi ve diğer idari yada kazai makamlardan alınacak bütün izin ve yükümlükler alıcıya (davacıya) aittir. Bu izinlerin hiçbir şekilde bu gerekçelerle edimlerini yerine getirmekten kaçınamaz" düzenlemesine yer verildiği, bu durumda; sözleşmenin 6.4. maddesi gereğince imalatlar için alınması gereken ruhsatların iş sahibi davacı tarafından alınmadığı, inşaatın ruhsatsız olması sebebiyle belediye tarafından durdurulduğu ve davacının sözleşme gereği kendisine düşen yükümlülüğünü yerine getirmediği, yine sözleşmenin 6.5 maddesinde ise "İş bu sözleşmenin imzalanmasından sonra yeni vergi resim ve harçların konması veya mevut olanlarda artış yapılması fiyatlara yansıtılacaktır" düzenlemesi uyarınca davalının edimini tamamlamak için fiyat farkı ve eksik malzeme bedellerini talep etmesinin sözleşmeye uygun olduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24.09.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2023/1202, K. 2024/2915, T. 24.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-hukuk-dairesi-2023-1202-e-2024-2915-k-ef488c6792cf