Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3280 E. 2025/8645 K.

Konu: Kamu Malına Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3280
Karar No
2025/8645
Karar Tarihi
Konu
Kamu Malına Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2055 E., 2021/2514 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk derece Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2019 tarihli ve 2016/11 12... /517 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151, 152/1-a, 168/2, 51/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2019/255 Esas, 2021/2514 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının kabulü ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan verilen "mahkûmiyet" hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 280/1-a maddesi yollaması ile aynı Yasa'nın 303/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı kaldırılmasına, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmaması ve yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-a maddesi gereğince sanıkların müsnet suçtan ayrı ayrı beraatine ve İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, sanıkların üzerilerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin sabit olduğuna, beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2019/2055 E., 2021/2514 Karar sayılı kararında katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çubuk 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/3280, K. 2025/8645, T. 16.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-3280-e-2025-8645-k-c0c84030426a