Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/2875 E. 2026/1534 K. – Tehdit

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Daresi SAYISI : 2025/172 E., 2025/1198 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/778 Esas, 2021/625 Karar sayılı kararının sanık müdafii temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.12.2024 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2025/172 Esas, 2025/1198 Karar sayılı kararı ile sanığın, tehdit suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Olayın ilk aşamasında sanığın suçunu ikrar ettiğine, bu beyanın hükme esas alınmayarak sanığın daha sonraki suçtan kurtulmaya yönelik beyanları esas alınarak beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun sabit olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçtdan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

18.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.