Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/2337 E. 2026/2296 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2659 Esas, 2024/1878 Karar SUÇLAR : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanık ...'in temyiz isteminden vazgeçtiği tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.10.2024 tarihli ve 2024/112 Esas, 2024/388 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3., 53. ve 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.12.2024 tarihli ve 2024/2659 Esas, 2024/1878 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri; suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, ele geçen uyuşturucu maddenin kullanmak için bulundurulduğuna, yeterli delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesinin gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, sanık hakkında takdiri indirim sebeplerinin uygulanmasının gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Sanık ve müdafinin kanunî süresi içerisinde temyiz talebinde bulunmasından sonra, sanığın 29.12.2025 tarihli dilekçesi ve bu dilekçesinin açıklattırılması için yazılan müzekkere üzerine 08.01.2026 tarihli dilekçesi ile temyiz kanun yolundan vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar vermek gerekmiştir. 2. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Mahkeme tarafından soruşturma sırasında adli emanete alınan ve kriminal inceleme neticesinde şahit numune olarak bırakılan uyuşturucu maddelerin müsaderesi hakkında herhangi bir karar verilmemiş ise de bu hususta mahallinde her zaman müsadere kararı verilmesi mümkün görülmüştür. Dava dosyası kapsamına göre; temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'ın seyir halinde oldukları araç içerisindeyken polis uygulama noktasında "dur" ihtarına uymayarak kaçmaya başladıkları, kolluk görevlilerinin aracı takip ettikleri sırada aracın ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'ın çöp konteynırına bir çuval attığının görüldüğü, kovalamaca sonucu aracın durdurulduğu, çöp konteynırına atılan çuval incelendiğinde, içerisinde sonradan alınan uzmanlık raporuna göre THC ihtiva eden kenevir bitkisi parçalarının olduğu tespit edilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği ve sanığın bu şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, temyiz dışı sanık ... ve sanık ...'ın savunmaları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamındaki delillere göre, sanığın uyuşturucu madde ticareti yaptığına dair kabulde, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasında bir isabetsizlik bulunmadığı tespit edilmekle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda yapılan eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Gerekçe bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyizden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede; Gerekçe bölümünün ( 2) nolu bendinde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.12.2024 tarihli ve 2024/2659 Esas, 2024/1878 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1.maddesi uyarınca Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2026 tarihinde karar verildi.