Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/1309 E. 2026/3475 K. – Birden Fazla

Konu: Birden Fazla Kişi Tarafından Birlikte Silahla Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/1309
Karar No
2026/3475
Karar Tarihi
Konu
Birden Fazla Kişi Tarafından Birlikte Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/284 E., 2024/1608 K. SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte silahla tehdit HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararı kaldırılarak kurulan beraat hükmü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz dilekçesinde, anılan sebeplerle yapılan incelemede;

İlk derece Mahkemesince sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e gereğince beraatine karar verildiği, sanıkların atılı suçu işleyip işlemediği hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşma açmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.09.2024 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/1309, K. 2026/3475, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-1309-e-2026-3475-k-f7664d1a589c