Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/5302 E. 2026/2000 K. – Nitelikli Yağma

Konu: Nitelikli Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2024/5302
Karar No
2026/2000
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/3285 E., 2024/1155 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk derece Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.10.2022 tarihli ve 2022/183 Esas, 2022/442 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d, 62... . maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.04.2024 tarihli ve 2022/3285 Esas, 2024/1155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanunun 280/1-a gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ve Müdafinin Temyiz İstemleri Sanık ve müdafinin temyiz istemleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdurların, sanığı uyuşturucudan kurtarmak amacıyla yalan beyanda bulunduğuna, şikayetten vazgeçtiklerine, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, yağma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, mahkemece temel ceza tayininde en alt sınırdan hüküm kurulması ve indirim nedenlerinin uygulanması gerektiğine, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında herhangi bir gerekçe gösterilmediğine, Ceza Hukukuna hakim olan "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince somut olayda sanığın üzerine atılı suçlamayı işlediğine dair herhangi bir somut delil bulunmaması nedeniyle, beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya açıkça aykırılık teşkil ettiğine, resen gözetilecek sebeplerle birlikte, hükmün bozularak, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak, 5237 sayılı Kanunun 150/2. fıkrasında; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir. Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir. Sanığın mağdurun toplamda 200 TL parasını aldığı anlaşılmakla, suç tarihi olan 24.02.2022 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanunun 150/2. maddesi uyarınca sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanunun 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 04.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2024/5302, K. 2026/2000, T. 04.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2024-5302-e-2026-2000-k-fb5da68d4bfb