Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/4604 E. 2026/613 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2860 E., 2024/864 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk derece Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2023 tarihli ve 2020/131 Esas ve 2023/595 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a, 43/2, 29, 62, 53... . maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 03.04.2024 tarihli ve 2023/2860 Esas, 2024/864 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca sanık hakkında tehdit suçunu işlediğine dair cezalandırılmasına yetecek her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca sanığın beraatine ve istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Sanığın eylemini katılanlara da yönelik gerçekleştirmesi nedeniyle silahla tehdit suçundan beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Sanığın beraat etmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe İlk derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e gereğince beraatine karar verildiği, sanığın atılı suçu işleyip işlemediği hususunda yapılacak değerlendirmenin delil takdirine ilişkin olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu husustaki değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, duruşma açmaksızın dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, sanık hakkında beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılanlar vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 03.04.2024 tarihli ve 2023/2860 Esas, 2024/864 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

19.01.2026 tarihinde karar verildi.