Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9096 E. 2024/10474 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/91 E., 2019/293 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın alacağının olması haksız tahrik nedeni oluşturmayacağından, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29/1. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiği kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1. Sanığın sabıka kaydına göre İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2007/673 Esas, 2011/136 Karar sayılı Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/314 ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken suç tarihinden sonra kesinleşen Büyükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/314 ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince tekerrüre esas alınması,

2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca tayin olunan 2 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılırken 2 yıl 16 ay yerine 3 yıl 4 ay hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘58 inci maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince, sanık hakkında İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/673 esas, 2011/136 karar sayılı ilamı ile sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” cümlelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasının ''Sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak teşididen tayin olunan 2 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılarak 2 yıl 16 ay hapis cezası, aynı Kanun'un 29/1. maddesi gereğince 1/4 oranında indirim yapılarak 2 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' olarak düzeltilmesi suretiyle suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.