Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4033 E. 2024/699 K. – Şantaj

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/461 E., 2015/1583 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/2, 53 maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır. 2. Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/1583 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107/2, 62,50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca doğrudan 80,00 TL adli para ve 6.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri 1.Atılı suçu işlemediğine yasa ve usule aykırı kararın bozulması gerektiğine, 2.Vesaire, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanığa yüklenen şantaj suçundan 5237 sayılı Kanun'un 107/2 maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin, mahkumiyet kararının verildiği 10.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar dava zamanışımını kesen başka bir işlem olmadan geçmiş bulunduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çubuk Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2015 tarihli ve 2015/461 Esas, 2015/1583 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1-1 bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8.maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 17.01.2024 tarihinde karar verildi.