Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/3190 E. 2023/13868 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3190
Karar No
2023/13868
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/926 E., 2016/429 K. SUÇLAR : Tehdit, Hakaret HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Katılan sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinde bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz dilekçelerinin içeriğine göre katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin hakaret, katılan sanık ...'ın temyiz isteminin tehdit suçundan verilen hükümlere ilişkin olduğu yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2015/926 Esas, 2016/429 Karar sayılı kararı ile katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına; katılan sanık ... ve ... hakkında tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan Sanık ...'ın Temyiz Sebebi Katılan sanık ... ve ...'un tehdit suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, B. Katılan Sanıklar ..., ... Vekilinin Temyiz Sebebi 1. Katılan sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılan sanılar ..., ... ile ... arasında çıkan tartışmada karşılıklı olarak hakaret içeren sözler söyledikleri anlaşılmıştır. 2. Katılan sanıklar ..., ...'ın katılan sanık ...'a karşı tehdit içerikli sözler sarf ettiğine ilişkin yeterli delilin bulunmadığıdan beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Hakaret suçu yönünden doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken önce adli para cezası şeklinde hüküm kurulup sonra ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulması suretiyle ortaya çıkan hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR A. Katılan Sanıklar ... ve ... Hakkında Tehdit Suçundun Verilen Beraat Hükümleri Yönünden; Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle ... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2015/926 Esas, 2016/429 Karar sayılı kararında katılan sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümleri, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA, B. Katılan Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle ... 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2015/926 Esas, 2016/429 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanıklar ... ve ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 Sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından (C), (D) ve (E) paragraflarının tamamı çıkartılarak yerlerine katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçün fıkrası yollamasıyla 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ..., ... ve ...'a "Ceza Verilmesine Yer Olmadığına" ibaresi eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, Oy birliğiyle 30.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/3190, K. 2023/13868, T. 30.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-3190-e-2023-13868-k-8d69e0ea77ca