Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5060 E. 2023/15756 K. – Şantaj

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/134 E., 2016/230 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2016 tarihli ve 2015/122 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Tük Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davaları açılmıştır. B.... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/134 Esas, 2016/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında şantaj suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 107 nci maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz Sebepleri 1.Mağdurun çelişkili ifadeleri dışında delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği, 2. Vesaire, İlişkindir. III. GEREKÇE Sinop Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı Yasanın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve 2015/134 Esas, 2016/230 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 28.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.