Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/2408 E. 2025/1173 K. – Nitelikli Yağma

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1078 E., 2022/2663 K. KATILANLAR : ..., ... SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2019/403 Esas, 2022/109 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 53 maddesi uyarınca ayrı ayrı 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/1078 Esas, 2022/2663 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurularının "Mağdurlara yönelik yağma eyleminin sanıklar tarafından birlikte mağdurların ikametinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 149/1. maddesinin (c) bendinin yanı sıra (d) bendininde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, sanık hakkında sadece 5237 sayılı TCK'nın 149/1-h maddesi ile uygulama yapılması, sanıkların söz konusu yağma eyleminden cezalandırılırken alt sınırdan yeterince uzaklaşıldığından ve aleyhe istinaf talebi de bulunmadığından davanın yeniden görülme nedeni yapılmamıştır." eleştirisi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Sanıkların dava konusu suçu işlediğine ilişkin yeterli, şüpheden uzak, kesin, mahkumiyete yeterli delil elde edilemediğine, "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" gereğince beraatlerine karar verilmesi gerektiğine, katılanın akıl hastalığından dolayı mahkemede beyanının alınamadığına, soruşturma aşamasında beyanının nasıl alındığının araştırılması gerektiğine, katılanın çelişki içerikli ve kimi teşhis ettiğini bilmediğinin SEGBİS kayıtlarında mevcut olması sebebiyle SEGBİS kayıtlarının incelenmesi gerektiğine, katılanın beyanlarında çelişkilerin mevcut olduğuna, sanıkların suç tarihinde Ankara'da bulunmadığına, net zararın tespitinin gerektiğine, müvekillerin Şanlıurfa'da ikamet etmelerine karşın evleri arayan numaranın [TELEFON] olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, lehe olan yasal ve takdiri hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Olay tarihinde Katılan ...'in 82 ve katılan ...'in 89 yaşında olduğu anlaşılmakla sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-e maddesinin uygulanma ihtimaline binaen katılanların beden ve ruh bakımından kendilerini savunacak durumda olup olmadığının tespiti için rapor aldırılmadan karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştiri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında, sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.