Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14130 E. 2025/4491 K. – Silahla Tehdit

Konu: Silahla Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/14130
Karar No
2025/4491
Karar Tarihi
Konu
Silahla Tehdit

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/145 E., 2022/358 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE 1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü, anlaşılmıştır.

2. Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4 üncü maddelerinde belirlenen 12 yıllık kesintili dava zamanaşımının, 20.07.2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar kadar gerçekleştiği anlaşıldığından o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereğince bozulması ve açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddeleri gözetilerek düşmesine karar verilmesi gerekmektedir.

II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarihli ve 2020/145 Esas, 2022/358 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı sayılı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/14130, K. 2025/4491, T. 24.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-14130-e-2025-4491-k-afc207276b16