Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14115 E. 2025/4778 K. – Tehdit

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/1467 E., 2022/1076 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 14212 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Mahkemenin 27.05.2015 tarihli kararında sonuç olarak hükmedilen 3 ay 22 günlük hapis cezasının aynı Yasa'nın 50. ve 52. maddeleri uyarınca 2.240,00 TL adli para cezasına çevrildiği, hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sebebiyle (katılan vekilinin temyizinin görevli memura hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik olduğu) sanık hakkında sonuç ceza bakımından 1412 sayılı Kanun'un 326/son fıkrası gereğince kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden sanık aleyhine olacak şekilde hüküm kurulması, 2.Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 29/1. maddesiyle uygulama yapılmasına rağmen, olayın sebebi ve gelişimi üzerinde durularak bahse konu madde hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılmaması, Yukarıda açıklanan nedenle Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla ilgili sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.