Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10763 E. 2024/12653 K. – Şantaj

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1278 E., 2019/2022 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz sebebinin "sanığın, atılı suçu işlemediğine , kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna '' ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında hüküm fıkrasında temel ceza belirlenirken 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası uygulanmasından sonra sanığın suçtan pişmanlık duymaması, eylemin gerçekleştiriliş biçimi dikkate alındığında, ileride bir daha suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşmadığından, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddelerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilirken, sanığa verilen 1 yıl kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 50/1-a maddesi gereğince sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre 365 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine ve sonuçta sanığın 7.300 TL adli para cezasına mahkum edilmesine karar verilerek kararda çelişki oluşturulması, Kabule göre de; 2-Sanığa verilen 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasından, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiğide gözetilerek 5 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığının sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak takdiren 20 TL'den olmak üzere 100 TL olduğu gözetilmeden, 4 gün karşılığı adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığının sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri dikkate alınarak takdiren 20 TL'den olmak üzere 80 TL adli para cezası verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.