Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4258 E. 2024/206 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2132 E. 2019/2613 K. SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Başvurunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine,

1.Sanık hakkında nitelikli yağma suçuna ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı;

2.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin olarak ise İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2019 tarihli ve 2019/2132 Esas, 2019/2613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) ve (h) bendleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/2132 Esas 2019/2613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanığın Temyiz İstemi Delillerin eksik toplandığına, gsm hattının HTS kaydının sorgulamasının yapılmadığına, tanıkların ifadesinin alınmadığına, müştekinin yalan konuştuğuna, 2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Delil olmadığına, müşteki beyanlarına itibar edilemeyeceğine, beraate karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.İlk derece Mahkemesince, olay tarihinde katılan ...'in saat 05.45 sıralarında alkollü içki almak için evden dışarı çıktığı, 300 metre kadar yürüdükten sonra yanına yaklaşan araç sürücüsünün katılanı gideceği yere kadar götürme teklifinde bulunması üzerine, katılanın teklifi kabul ederek araca bindiği, bir marketin önüne geldiklerinde katılanın durmasını söylediği halde araç sürücüsü olan ...'nın katılana silah doğrultarak "kes sesini!" diyerek yola devam ettiği ve Antalya ili ... istikametine doğru gittiği, seraların yoğun bulunduğu bir yerde aracını durdurduğu, katılanın çantasını alarak karıştırdığı, içinde bulunan 800,00 TL para ve ... marka cep telefonunu aldığı, akabinde katılana "Araçtan in ve arkana bakmadan git. Yoksa kafana sıkarım!" diyerek tehdit ettiği, akabinde katılanın kolluk güçlerine giderek şikâyetçi olduğu, başlatılan soruşturmada, katılana ait telefonun sanık ... tarafından kullanıldığının tespiti üzerine ifadesine başvurulduğu, sanık ...'ın, telefonu arkadaşı temyiz dışı sanık ...'dan satın aldığını beyan ettiği, temyiz dışı sanık ...'ın telefonu sanık ...'nın alacağına karşılık aldığını ve alırken de sanığı videoya aldığını belirttiği ve sanık ...'ın telefonu borcuna karşılık verdiğine ilişkin beyanını içeren videoyu kolluk kuvvetlerine teslim ettiği anlaşılmış olup, katılanın anlatımlarını doğrulayan sanık ...'ın anlatımları ve video kaydı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç tarihinde aracına aldığı katılanı silahla ve gece vakti yağmaladığı, bu suretle üzerine atılı suçun sübut bulduğu nedeniyle sanığın nitelikli yağma suçundan cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2.Katılan aşamlarda değişmeyen beyanlarda bulunmuştur.

3.Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE 1.Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. 5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

2.Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2008/388 Karar nolu ilamının esas numarasının 2008/242 yerine 2008/388 olarak yazılması mahallinde giderilmesi olanaklı yazım hatası kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR A.Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden Ön inceleme bölümünde 2 numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle REDDİNE,

B.Nitelikli Yağma Suçu Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2019 tarihli ve 2019/2132 Esas 2019/2613 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Yasa'nın 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Gerekçe bölümü (3) numaralı paragrafta belirtilen eleştiri dışında, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.