Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/15486 E. 2024/8694 K. – Konutta Silahla

Konu: Konutta Silahla Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15486
Karar No
2024/8694
Karar Tarihi
Konu
Konutta Silahla Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/911 E., 2022/411 K. SUÇ : Konutta silahla yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. GEREKÇE Mağdur beyanları, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunmaları, olay yeri inceleme ve yakalama tutanağı gibi deliller karşısında, sanığın eylemlerinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin; kararın kanuna aykırı olduğu, yasal ve yeterli gerekçelendirmenin yapılmadığı, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz sebepleri de yerinde görülmeyerek, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Sanık hakkında Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2016/813 Esas, 2018/243 Karar sayılı 7 yıl 15 gün hapis cezası tekerrüre esas kabul edilerek, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6 ncı maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, dair verilen karar da "7 ay 15 gün" olması gerekirken 7 yıl 15 gün olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 03.03.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/411 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/15486, K. 2024/8694, T. 10.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2022-15486-e-2024-8694-k-b7c9f915b6b0