Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2021/7804 E. 2022/3691 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7804
Karar No
2022/3691
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri, üst Cumhuriyet savcısı Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde; Üst Cumhuriyet savcısının hükmü 19/04/2016 tarihinde temyiz ettikten sonra 29/04/2016 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiğini açıkça beyan ettiği görülmekle temyizden feragat sebebiyle dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde; Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ye yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 165/1, 31/2. maddelerine uyan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 24/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar ve suç tarihi itibariyle 15-18 yaş arasında olan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’ın eylemine uyan TCK'nın 165/1, 31/3. maddesinde yer alan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 24/03/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuklar haklarındaki kamu davalarının zamanaşımı süresinin dolması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Suça sürüklenen çocuğun bina niteliğindeki kamu kurumu olan camiden hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK’nın 142/2-h ve 142/1-a maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğu, TCK’nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini, 2)12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK.nun 31/2. maddesi gereğince yaş küçüklüğü nedeniyle verilen cezadan 1/2 oranında indirim yapılabileceği halde yasada yeri olmayan 2/3 oranında indirim yapılması, 3)Soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nun 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı müştekiden sorularak anılan maddenin uygulanma koşulları araştırılıp sonucuna göre etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 17.03.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2021/7804, K. 2022/3691, T. 17.03.2022, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2021-7804-e-2022-3691-k-d0897073f398