Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/32714 E. 2013/25408 K.

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlâl etme suçlarından sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143/1, 116/2-4 ve 62 (iki kez) maddeleri uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair GAZİANTEP 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2009 tarihli ve 2007/890 esas, 2009/454 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 04/10/2013 gün ve 2013/15175/61190 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/10/2013 gün ve KYB/2013/337031 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 07/11/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre; 1- Kovuşturmaya başlandıktan sonra iddianame okunmadan, okunmuşsa da bu husus tutanağa geçirilmeden sanığın sorgusunun yapılarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 191/3-b. maddesine muhalefet edilerek yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- Hırsızlık suçu yönünden temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde 5237 sayılı Kanun’un 143/1 maddesinin uygulanması sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılarak hüküm kurulmasında, 3- Sanık ...’ın, diğer sanıklarla birlikte atılı hırsızlık suçunu işledikten sonra şüphe üzerine yakalandıklarında, müsnet suçu kabul edip suça konu malzemeleri sakladıkları yeri göstermek suretiyle suça konu malzemelerin tam ve eksiksiz olarak müştekiye iadesini sağlamaları karşısında, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, 4- Birden fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle, sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan uygulama yapılırken 5237 sayılı Kanun’un 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde, 5- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkûm edilmiş sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, yargılama masrafı yönünden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; Sanık ... ile birlikte suç işleyen diğer sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyizi üzerine Yargıtay 13.Ceza Dairesi tarafından, Gaziantep 12.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21.04.2009 gün, 2007/890 esas ve 2009/454 karar sayılı kararının bozulduğu anlaşılmakla, 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 09.02.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.