Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/12509 E. 2013/12698 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/12509
- Karar No
- 2013/12698
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gerekçeli karar başlığına sanıkların tahliye tarihlerinin yazılmaması, yerinde eklenmesi olanaklı kabul edilmiştir. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. ve TCK.nun 58/7. maddeleri gereğince, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilip, sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2003 tarih ve 2003/286 Esas, 2003/690 Karar sayılı 2 yıl 8 ay 10 gün hapis cezasını içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken, anılan maddenin yedinci fıkrası gözetilmeden cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmemesi, karşı temyiz olmadığından, sanıkların stepneyi aldıkları aracın belediyeye ait olduğunu bilebilecek durumda olmaları durumunda eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesindeki suçu, bilebilecek durumda olmamaları halinde ise 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesine de yanlış anlam vererek sanıklar hakkında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (a) ve (e) bentlerinin birlikte gösterilmesi sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapımamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. ./.. -2- Ancak; 1-) Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” ve ‘‘53. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine, “Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine” ve “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...