Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/12299 E. 2013/16452 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2013/12299
Karar No
2013/16452
Karar Tarihi

Hırsızlığa tam teşebbüs suçundan sanık ...'nin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/3, 62 ve 81/2. maddeleri uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/05/2004 tarihli ve 2002/565 esas, 2004/551 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın üzerine atılı suça ilişkin yargılama görev ve yetkisinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğundan bahisle mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli Edirne Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine ilişkin anılan Mahkemenin 04/01/2013 tarihli ve 2002/565 esas, 2004/551 sayılı ek kararını müteakip, dosyanın gönderildiği Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11/02/2013 tarihli ve 2013/58 esas, 2013/67 sayılı kararı üzerine oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın tevdi edildiği EDİRNE 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına dair 15/02/2013 tarihli ve 2013/200 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 12/03/2013 gün ve 2013/4168/17119 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/04/2013 gün ve KYB/2013/101628 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 10/04/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanun'un 98/1. maddesinde düzenlenen "Mahkûmiyet hükmünün yorumunda veya çektirilecek cezanın hesabında duraksama olursa, cezanın kısmen veya tamamen yerine getirilip getirilemeyeceği ileri sürülür ya da sonradan yürürlüğe giren kanun, hükümlünün lehinde olursa, duraksamanın giderilmesi veya yerine getirilecek cezanın belirlenmesi için hükmü veren mahkemeden karar istenir." şeklindeki hükme göre; uyarlama yargılamasının, asıl hükmü veren Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından yapılmasının gerekmesi karşısında, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi ve 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, 765 sayılı Yasanın ve 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve bu doğrultuda, 5237 sayılı Yasaya göre suç oluşturan eylem nedeniyle, anılan Yasanın 61/1. maddesi uyarınca, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, arttırım ve indirim oranlarının takdiri, cezaya etkili olan yasal düzenlemelerin değerlendirilmesi ve bireyselleştirmenin yapılması ve sonucuna göre hükümlü yararına olan yasanın belirlenmesi görevinin, 5235 sayılı Yasanın 10 ve 11. maddeleri uyarınca hırsızlık suçuna bakmaya görevli Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin görevine ait bulunduğundan; 5271 sayılı CMK'nın 4/2. maddesi uyarınca olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 15.02.2013 tarih ve 2013/200 Değişik İş sayılı kararının usul ve yasaya uygun olduğu ve bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın tebliğnamesindeki görüş yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 15/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2013/12299, K. 2013/16452, T. 15.07.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2013-12299-e-2013-16452-k-b730a39cfa66