Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/24428 E. 2012/20817 K.

Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30/11/2007 gün ve 2007/136 esas, 2007/473 karar sayılı hükmün sanıklar savunmanlarının temyizi üzerine, Dairemizin 30.04.2012 gün ve 2008/16256 esas, 2012/8847 karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanması kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2012 gün ve 2012/264648 sayılı yazısı ile hükmün II. sırasında yazılı bulunan "TCK'nın 35/2 ve" ile "sanığın cezasından, TCY'nın 35/2. maddesi gereğince 3/4 indirim yapılarak 7 ay hapis," kısımlarının hükümden çıkartılması suretiyle maddi hatanın düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya 16.11.2012 tarihinde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.11.2012 günlü yazısıyla maddi hatanın gösterilip bunun düzeltilmesi talep olunması üzerine dosya yeniden incelendi; Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesi'nin 30.11.2007 gün, 2007/136 Esas ve 2007/473 sayılı karar ile sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 149/a-c-d-h maddeleri uyarınca temel cezanın 12 yıl hapis olarak belirlenip, TCK'nın 35.maddesi uyarınca cezalarının 2/3 oranında indirim ile 4 yıl hapis, sanık ... hakkında TCK'nın 62/1.maddesi uyarınca cezanın 1/6 oranında indirilip, 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması ile sanıkların TCK 53.maddesi gereğince mahkumiyetin sonucu olarak hak yoksunluğuna hükmolunduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca; maddi hatanın düzeltilmesi istemi yerinde görüldüğünden, sanıklar ... ve ... yönünden kabulüne; Adı geçen sanıklarla sınırlı olarak maddi hatanın ise; “Sanık ...’un Balıkesir 1.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06/267 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı TCK’nın 58.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına,” cümleleri yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Denilerek giderilmesine, Dairemizin 30.04.2012 günlü ilamının diğer kısımlarının aynen muhafazasına, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.