Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/9660 E. 2013/24130 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 3.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık, tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜM : Kısmen Beraat, Kısmen Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde; Sanıkların adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet kararlarının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir örnekleri denetime olanak verecek şekilde getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCY'nın 58.maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, “Kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş oldukları suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; “Kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında kurulan beraat kararı, sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve tehdit suçlarından kurulan hükmün incelemesine ve sanık ... yönünden 6136 sayılı Kanuna muhalefetten hüküm kurulmamasına gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yakınan ve tanık ...'nun beyanlarına göre, üç sanığın birlikte yakınanın minibüsüne bindikleri, sanıklar ... ve ... bir yolcuyu sıkıştırıp oyaladıkları sırada diğer sanık ...'ın da yolcunun cüzdanını çaldığı, yakalanan sanıkların kaçarak birlikte bir taksiye bindikleri, polis tarafından taksi durdurulduğunda ise taksi şoförü olan tanık ...'in ifadesine göre, sanıkların polise birbirlerini tanımadıklarını söyleceklerini belirttiklerinin anlaşılması karşısında, oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'nın hırsızlık suçu sübut bulduğu halde mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, 2- Yakınanın, minibüs içinde hırsızlık olduğunun söylenmesi üzerine aracı durdurarak sanık ...'ın elindeki yolcuya ait cüzdanı aldıktan sonra polise teslim etmek için sanıkları aşağı indirdiğinde, sanık ...'ın cebinden çıkardığı bıçağı yakınana doğru salladığı sırada sanık ...'in de belinden çıkardığı tabancayı da alarak doğrultup “seni vururum” diyerek her üç sanığın da olay yerinden kaçması şeklinde gelişen eylemde, sanık ... hakkında tehdit suçundan mahkumiyet hükmü yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, 3- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefetten hüküm kurulurken uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 4- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefetten hüküm kurulurken, takdiri indirim maddesinin, 5237 sayılı TCK 62.maddesi yerine, 59.madde olarak yazılması, 5- Hükmün gerekçesinde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu ... görülen fiiler ve bunların nitelendirilmesine yer verilmeyerek 5271 sayılı CMK’nun 230/1. maddesine aykırı davranılması, 6- Sanık ... yönünden de, iddianame kapsamı ve mahkemenin gerekçesi karşısında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulmaması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cunhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.