Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/6496 E. 2013/24620 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2011 tarihli ek tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Uyarlama yargısı sonucu verilen hükümler temyiz yasa yoluna tabi olduğundan hükümlü ... hakkında KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.07.2007 tarihli ilk uyarlama hükmünden sonra o yer Cumhuriyet Savcısının itirazı üzerine verilen 08.10.2007 günlü ikinci ek kararın yok hükmünde olduğu ve Cumhuriyet Savcısının 21.09.2007 günlü dilekçesi, hükümlü ... hakkında verilmiş olan yukarıda anılan 20.07.2007 günlü ilk ek karara yönelik temyiz istemi niteliğinde bulunduğu, kabul edilerek yapılan incelemede, Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların yakınana ait konuta şahsi çeviklik göstermek suretiyle girip para çalmak şeklindeki eylemlerinin, 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın ve 116/1, 119/1-c maddesinde belirtilen birlikte konut dokunulmazlığı bozma suçunu da oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması, 2-Hükümlü ... ve ...'ın şüphe üzerine polis tarafından arandıklarında kolluğa gelip atılı suçu işlediklerini belirttikleri devamında adı geçen hükümlülerin katılanın evinden çaldıkları para ile satın aldıkları 1 adet 100 TL. değerinde cep telefonu ile suça konu 7,5TL parayı vererek bunların katılana iadesini sağlayıp kendisinin zararını kısmen karşıladıklarının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre hükümlüler hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre hükümlülerin eylemine uyan, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 116/1, 119/c, 43/1. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 4-5237 sayılı Yasaya göre suçunu oluşturan eylem nedeniyle temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçun yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 5-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği hükümlülerin hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ile hükümlü ... ve vasisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.