Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/3488 E. 2013/22611 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, Kısmen beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların gerekçeli karar başlığında gözaltına alındıklarının ve suçun işlendiği yer ve zaman diliminin gösterilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 232/c-d maddelerinin ihlal edilmesi,

2-Sanık ... hakkında, geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı dava açılmamış olmasına rağmen, bu hususta yargılama yapılarak beraat hükmü tesis edilmesi suretiyle 5271 sayılı TCK'nın 225.maddesinin ihlal edilmesi,

3-Sanıkların geceleyin iştirak iradesi içerisinde hırsızlık amacıyla yakınıcıya ait eve geldikleri, sanık ...'in bahçenin dışında beklediği, diğer sanığın içeriye girdiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-Sanıkların hırsızlık suçundan erteli hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına; anılan maddenin 3. fıkrası gereğince, cezası ertelendiği için kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise maddenin 1 ve 2. fıkralarının uygulanmamasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “ müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.