Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/12748 E. 2013/24591 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 4.Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, hükümden sonra verdiği 10.02.2010 havale tarihli dilekçesinde, “... olarak bildiği kişinin esnaflık yaptığı dönemde dükkanına gelerek emaneten bıraktığı çantadan çek ve bir takım evrakın çıktığını, ismini ... olarak bildiğinden asıl kimliğini bildiremediğini, yatmakta olduğu ... E Tipi Kapalı Cezaevinde,... olarak tanıdığı kişinin ... olduğunu öğrendiğini” belirtip, adı geçen kişinin T.C. kimlik numarası ile ayrıntılı kimlik bilgilerini verdiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu dilekçenin içeriğinin araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması zorunluluğu, 2-Tanık ...'ün kolluk ifadesinde, “29.12.2006 günü 19.00 sıralarında işyerine geldiğini, sabaha kadar işyerinin önünde bulunan kulübede beklediğini, 30.12.2006 günü 07.50 sıralarında işyeri sahibi ile içeri girince hırsızlık yapıldığını gördüğünü” ifade etmesi;yakınan ...'nın hazırlık ifadesinde “30.12.2006 günü 07.50 sıralarında işyerine geldiğinde hırsızlık yapıldığını” belirtmesi; sanığın da aşamalarda suçu kabul etmediğini söylemesi karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinden uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi, 3- İşyeri Dokunulmazlığını bozma suçu açısından; işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu yönünden “müstakil bir zarar” olmadığı, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçundan uygulama yapılırken, “Sanığın zararı karşılamadığı görülmekle şartları bulunmadığından” biçiminde somut olay ile örtüşmeyen ve “takdire” dayanılırken de 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, sanıklar yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeden, cezaların bireyselleştirilmesine yönelik kabul edilen ölçütlerle çelişir şekilde 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14.madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 4-Mala zarar verme suçu açısından; 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca, hükmolunan ceza miktarının iki yıl hapis cezasını veya adlî para cezasını içermesi ve işlenen suçun da inkılâp kanunlarında yer alan suçlardan olmaması durumunda, Türk Ceza Kanunu ve özel kanunlardaki istisnalar dışında kalan diğer suçlar bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin olanaklı olduğu, anılan maddedeki kararın verilebilmesi için aranan 6. fıkranın (c) bendindeki zararın giderilmesi koşulunun ise, yalnızca zarar suçları bakımından uygulama yeteneğinin bulunduğu, öncelikle maddi zarar ve miktarının duraksamasız biçimde belirlenerek, suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanıkla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK'nın 231/9.maddesi tartışılarak, anılan maddede yer alan “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” müessesesinde, sanık yönünden yasanın öngördüğü objektif ve subjektif koşullar da değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, ''Sanığın zararı karşılamadığı görülmekle şartları bulunmadığından” biçiminde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması, 5-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.