Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/8612 E. 2024/9601 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/8612
Karar No
2024/9601
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1365 E., 2016/715 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması, düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama I-Sanık Hakkında Katılan ...'a Karşı Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Karara Karşı Temyiz Talebi Hakkında Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, II-Sanık Hakkında Mağdur ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Verilen Karara Karşı Temyiz Talebi Hakkında Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği kararı temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-2. cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zaman aşımının, sorgu tarihi olan 28.01.2016 tarihi tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/1365 Esas, 2016/715 Karar sayılı kararına sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 25.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/8612, K. 2024/9601, T. 25.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-8612-e-2024-9601-k-19e6c75e0018