Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/9692 E. 2013/18223 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/9692
Karar No
2013/18223
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : TCK 150/1. madde delaletiyle, TCK 86/1. TCK 86/3-e. TCK 29. TCK 62. TCK 53. TCK 58/6. TCK 63. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis. 6136 sayılı Yasanın 13/1.TCK 62. TCK 53. 58/6. TCK 54. müsadere. 10 ay hapis 375 YTL.ADPC. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken anılan maddenin 6 ve 7. fıkraları uyarınca ayrıca denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; bu husus hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; 1-Olay gecesi marketten çıkan yakınanın üzerindeki paranın miktar ve yerini bilen sanık ...'ın yakınanın önünü keserek ele geçirilen ruhsatsız tabancayı yakınana doğrultarak “yat lan yere şu cebindeki paraları bana ver, benim seninle işim yok ver paraları gideyim” dediği yakınanın olumsuz yanıtı üzerine ele geçirilen ruhsatsız silah ile yakınanı basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladıktan sonra cebindeki iki milyar parayı alarak oradan uzaklaştığı ihbar üzerine ruhsatsız silah ve yakınandan yağmalamış olduğu para ile yakalandığı tüm dosya kapsamı ile ... olduğu halde, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanık ve yakınanın duruşma aşamasına kadar ileri sürmedikleri suç vasfını değiştirmeye yönelik hukuki ilişkinin varlığı iddiasına itibar edilip delillerin taktir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Kabule göre de; İlk haksız hareketin sanık tarafından yapılmış olması karşısında, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulama koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde uygulama yapılması, 3-Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesiyle uygulama yapılırken anılan maddenin 6 ve 7. fıkraları uyarınca ayrıca denetimli serbestlik tedbirine de karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi, 4-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/9692, K. 2013/18223, T. 25.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-9692-e-2013-18223-k-ed1b92839dd3