Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/7984 E. 2013/14825 K. – Hırsızlık, Mala

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/7984
Karar No
2013/14825
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına göre, önceki suçların içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 06.06.2005 tarihinde kesinleşmiş 2004/807 Esas, 2005/400 sayılı Kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 2.970.000.000 TL adli para cezası olmasına karşın, aynı mahkemenin yazılı şekilde daha az cezayı içeren başka bir ilamının tekerrür uygulamasına esas alınması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ... yönünden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin (4), (5) ve (6).fıkralarında "Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir". denilmiştir. Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan Mahkemeye aittir. Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi, 2-Sanık Levet'in, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-Her iki sanık hakkında, 5237 sayılı Yasanın 116/1. maddesi uyarınca verilen "6 ay" hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması neticesinde "12 ay" yerine "1 yıl" hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "53. maddenin uygulanmasına" ve "119/1-c maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine "Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkisi açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına"; “sanıklar hakkında, 5237 sayılı Yasanın 116/1. maddesi uyarınca verilen “6 ay” hapis cezasının, aynı Yasanın 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırılması suretiyle “12 ay” hapis cezası ile cezalandırılmalarına” tümcelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bölümden “1 yıl “ sözcüklerinin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/7984, K. 2013/14825, T. 24.06.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-7984-e-2013-14825-k-6018d45b37d2