Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/4316 E. 2013/4009 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Geceleyin yakınması süren mağdurun konutunun eklentisi niteliğindeki bahçesine girip hırsızlık yaptığı anlaşılan sanık hakkında, geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 Sayılı TCK’nın 116/1-4 maddeleri uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. Oluş ve dosya kapsamı ile 04.07.2005 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı ve krokisine göre, yakınması süren mağdurun konutunun eklentisi niteliğinde bulunan etrafı duvarla çevrili bahçesinin içerisinde yer alan tuvalet olarak kullandığı binanın üzerindeki çanak antenin uçlarında yer alan iki adet LNB ve soketi hırsızlama eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile de uygulama yapılması, alt sınırdan hüküm kurulmuş olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezada 1/6 oranında artırım yapılırken hesap hatası yapılarak sonuç hapis cezasının 2 yıl 4 ay yerine, 2 yıl 4 ay 1 gün olarak hükmedilmesi, 2-Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuçta hükmedilen 2 yıl 4 ay 1 gün hapis cezasının, 2 yıl 4 aya indirilmesi ve hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.