Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/3597 E. 2013/8571 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklardan ...’ın kimliğinin diğer sanık ...’ın beyanlarına göre tespit edildiği, iddianamenin de bu isme göre tanzim edilip, yargılamanın da aynı isim üzerinden yürütüldüğü, 02.02.2007 günü asayiş amaçlı yapılan yol kontrollerinde ...’ın şüphe üzerine yakalandığı, kendisini ... olarak tanıttığı ancak kimliksiz olması sebebi ile parmak izlerinin alınarak yapılan araştırmada parmak izlerinin ... adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı ve hakkındaki yakalama kararına istinaden mahkemeye çıkarıldığı, 04.02.2007 tarihli oturumda kendisinin aslında ... olduğunu ancak daha önce başka bir suçtan yakalandığından ... ... ismini verdiği için parmak izinin ... adına kayıtlı olduğunu söylediği, anılan oturumda kimliği hakkındaki çelişkinin de tutuklama sebepleri arasında sayılarak tutuklanmasına karar verildiği, daha sonraki ilk oturumda ise önceki beyanlarından dönerek tekrar ... olduğunu söylediği, sanığın üzerinden kimlik çıkmadığı, beyanına göre tespit edilen kimliği hakkında ise yakalandığı ilk andan itibaren aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğunun anlaşılması karşısında öncelikle sanığın kimliğinin araştırılarak gerçekte kim olduğu ve suçun kim tarafından işlendiği hususunun duraksamaya yer bırakmayacak şekilde tespiti gerekirken bu husus araştırılmadan yargılamaya devam edilerek ... hakkında hüküm kurulması;

2-Yakınanın evinin önündeki aracın gece saat 02:30 sıralarında çalındığı, tanıkların aracın gittiği yönü söylemesi üzerine polis tarafından yapılan çevre araştırmasında araca rastlanıp takip edilmeye başlandığı, bu sırada araç kaza yapınca durmak zorunda kaldığı ve araçtan üç kişinin inerek bu kez yaya olarak kaçmaya devam ettiği, kolluk görevlilerinin araçtan inen kişilerden sadece Sanık ... ’ı yakalamayı başardığı, yakalanan ...’ın araçtaki diğer iki kişiden birinin ... olduğunu söylemesi üzerine sanığın daha sonra yakalandığı, ancak sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmediği, ...’ın aşamalarda ...’a aralarındaki husumet sebebi ile iftira attığını beyan edip, sanığı suçlayıcı ilk beyanlarından da döndüğü, kolluk görevlileri veya araç çalınırken gören tanıkların da sanık ... ile ilgili bir teşhisinin olmadığının anlaşılması karşısında sanık ...’un üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin, diğer sanık ... Karaman’ın sonradan geri aldığı soyut suç atması dışındaki kanıtların neler olduğu ve bunların sanıkla olan bağlantısı denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık ...’ın aşamalardaki inkara yönelik savunmaları yerine Kazım'ın sonradan döndüğü soruşturma aşamasındaki anlatımına hangi sebeplerle üstünlük tanındığı da açıklanmadan eksik soruşturma ile yetinilip, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı biçimde hüküm kurulması;

3-Suç teşkil eden eylemin TCY'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması,

4-Tanık beyanları ve kolluk görevlilerinin yakalama tutanaklarına göre eylemin 02:30 civarında işlendiği anlaşılıp mahkeme tarafından da bu şekilde kabul edildiğine göre ... olan suçun faili hakkında 5237 sayılı Yasanın 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

5-TCY’nın 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen suçu ... görülen fail hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanları ile üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.