Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/30641 E. 2011/49577 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Üst C.Savcısı, sanık savunmanı Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın, yakınanın dükkanının önündeki kalabalık ortamdan faydalanarak dükkanın içindeki cep telefonunu alması şeklinde gelişen somut olayda sanığın eyleminin 765 sayılı TCY’nın 491/4; 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b. maddeleri kapsamında olduğu, ancak yerel mahkemece lehe kanun uygulaması açısından yapılan hatalı değerlendirme sonucu 5237 sayılı yasanın 141/1, 145. maddeleri uyarınca neticeten 4 ay hapis cezası verildiği, verilen bu 4 ay hapis cezasının TCY'nın 50. maddesi ile adli para cezasına çevrilmesi yerine 3 ay hapis cezası üzerinden 1.800 TL adli para cezasına hükmedildiği, yapılan bu hatalı değerlendirmenin sanığın ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerini ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine yönelik düşünce benimsenmemiştir. 765 sayılı TCK.nun 491/4, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 28.05.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.