Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/11497 E. 2022/20299 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/11497
- Karar No
- 2022/20299
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet, karar verilemesine yer olmadığına Dosya incelenerek gereği düşünüldü: I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde; Sirayet gereği suça sürüklenen çocuk hakkında da yeniden bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yasal olmayan bir karar verilmiş ise de, karar verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın CMK 223 mad. Uyarınca temyizi kabil bir hüküm olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMK 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, suça sürüklenen çocuk hakkında sirayet nedeniyle yeniden bir hüküm verilmek üzere dosyanın mahalline İADESİNE, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanık hakkında teşdit ve teselsül hükümlerinin uygulanması ve TCK 145. maddesinin uygulanmamış olmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla mahkumiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ödemiş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 05.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.