Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/29760 E. 2013/16994 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Hırsızlık eyleminin kilit altına alınan araca karşı işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerekirken anılan Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından; sanık ... hakkında adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı ve bu nedenle adli sicil kaydında yazılı önceki mahkumiyet hükümlerinden hangisinin tekerrüre esas alındığının hükümde gösterilmesi gerekirken, sanık ... hakkında infazda duraksamaya neden olacak şekilde bu hükümlülük gösterilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, 2-TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzernideki velayet, vesayet ve kayyımlak yetkileri açısından, söz konusu yasaklanmanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verlimesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrür ve ‘53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “5237 sayılı TCK’nın 58/6-7-8. maddesi gereğince, sanık ... hakkında hükmolunan cezanın, Gaziantep 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 16.04.2007 gün ve 2006/152- 2007/185 sayılı ilamı uyarınca ve bu ilamdaki 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesi yazılmak ve 53/1. maddesinde belirtilen ve haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun barıkılmasına" cümlelerinin eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.