Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/27394 E. 2013/18415 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, İşyeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde, Yasal süresi içinde temyiz başvurusunda bulunmayan Üst Cumhuriyet Savcısının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, II- Sanık savunmanının temyiz isteminin incelenmesine gelince, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yakınanın gece 23.00 sıralarında işyerini kapatıp, ertesi gün sabah 08.00’de geldiğinde olayı fark ettiğini belirtmesi, sanığın da suçu kabul etmemesi karşısında; suç teşkil eden fiillerin geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek biçimde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından 5271 sayılı CMK’nun 170. maddesi uyarınca yöntemince açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde yazılı biçimde uygulama yapılması, 3- Kabule göre de; a-Sanığa yüklenen mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma eylemlerinin suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nun 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, b-Mala zarar verme suçu yönünden temel cezanın kanunda öngörülmeyen şekilde 4 yıl olarak belirlenmesi, c-Hırsızlık suçundan, temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, en üst hadden artırım yapılması, d-Mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma eylemleri yönünden suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hüküm tarihinde yürürlükte olan 5738 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.