Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/25140 E. 2012/13890 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25140
Karar No
2012/13890
Karar Tarihi

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1 (onbir kez), 522 (sekiz kez), 55/3 (onbir kez), 59 (onbir kez), 71. maddeleri uyarınca 3 yıl 80 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, ÖDEMİŞ Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2002 tarihli ve 2002/468 esas, 2002/772 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine sanığın anılan Kanun'un 142/1-b (onbir kez), 145 (sekiz kez), 31/3 (onbir kez), 62. (onbir kez) maddeleri gereğince 3 kez 1 yıl 1 ay 10 gün hapis, 7 kez 4 ay 13 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin, Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2005 tarihli ve 2002/468 esas, 2002/772 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21/09/2010 gün ve 2010/10851/57298 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.10.2010 gün ve KYB/2010/230354 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 07/10/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (1-Ödemiş Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2002 tarihli ve 2002/468 esas, 2002/772 sayılı ve Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2005 tarihli ve 2002/468 esas, 2002/772 sayılı kararları ile ilgili olarak; 12/06/1984 doğumlu olup, suçların işlendiği 11/03/2002 ilâ 15/05/2002 tarihleri arasında 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan sanık hakkında, müştekiler ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., Fatih İlköğretim Okulu ve ...'e yönelik eylemlerinden dolayı aldığı hapis cezalarının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4/2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 50/3. maddeleri nazara alınarak, anılan maddelerin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmemiş bulunulmasında, 2-Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2005 tarihli ve 2002/468 esas, 2002/772 sayılı kararı ile ilgili olarak; Anılan kararın hüküm kısmının 7. bendinde yer alan, müşteki ...'e yönelik eylem sebebiyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 2 yıl hapis cezasından, aynı Kanun'un 145. maddesine göre 2/3 oranında yapılan indirim sonucunda 8 ay yerine, 1 yıl hapis ve müteakiben aynı Kanun'un 31/3 ve 62. maddeleri gereğince yapılan indirimler neticesinde de sonuç olarak 4 ay 13 gün hapis cezası yerine, 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; 2) nolu kanun yararına bozma talebi ile ilgili olarak Ödemiş Asliye Mahkemesinin 20.07.2005 tarih ve 2002/468 Esas, 2002/772 ek karar sayılı hükmün hükümlü ...'ın yokluğunda verildiği ve 20.07.2005 tarihinde hükümlüye tebliğ edildiği halde, temyiz yasa yoluna başvurulmadığı, ancak ek kararın son bölümünde hükme karşı başvurulacak kanun yollarının belirtilmediği,Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, ancak Ödemiş Asliye Mahkemesinin anılan kararında hükme karşı başvurulacak kanun yolları, süresi mercii ve şekli ve yöntemi açıkça belirtilmediği gibi, sürenin tefhimden mi yoksa tebliğ tarihinden itibaren mi başlayacağı hususunda duraksama ve kuşku yaratıldığı, kanun yollarına başvuru süresinin ne şekilde başlayacağının yöntemine uygun ve kuşku oluşturmayacak şekilde açıklanmadığı, hükümlünün iradesinin yanıltıldığı, ayrıca gerekçeli kararın bu açıklamaları içerir biçimde yeniden tebliğ de edilmediği görüldüğünden açıklanan nedenlerle kararın kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; 1-) Ödemiş Asliye Ceza Mahkemesinin 20.07.2005 tarih ve 2002/468 esas, 2002/772 karar sayılı hükmü kesinleşmediğinden kanun yararına bozma isteminin bu aşamada REDDİNE, 2-) Hükümlüye anılan kararın, yasa yollarına başvuru süresini, merciini, yöntem ve şeklini gösterir biçimde açıklamalı olarak usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ilişkin belge ve sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve esas hakkında görüş içeren tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 1) nolu kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden kabulü ile hükümlü hakkında hırsızlık suçlarından hükümlü ... hakkında Ödemiş Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2002 gün ve 2002/468 Esas, 2002/772 sayılı kararın 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, anılan Yasanın 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlü hakkında yakınan ..., ..., ..., ... ..., ..., ... ve Fatih İlköğretim okulundaki hırsızlık suçları için 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522(pek hafif), 55/3, 59, yakınan ...’e yönelik hırsızlık için 493/1, 522( hafif), 55/3, 59. maddeleri ile 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yakınanlar ..., ..., ..., ... ...’a ve ...’e yönelik hırsızlık ile Fatih İlköğretim Okulundaki hırsızlık için günlüğü 6 TL den 1.200 TL adli para cezasına,(her bir yakınan için) yakınan ...’e yönelik eylem için günlüğü 6 TL den 1.800 TL adli para cezasına, 765 sayılı TCK 71.maddesi gereğince 3 yıl 24 ay hapis ve 9000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karardaki diğer hususların korunmasına, 09.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/25140, K. 2012/13890, T. 09.07.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-25140-e-2012-13890-k-8e4dfe0addcf