Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/23560 E. 2013/15940 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar vermek, Konut dokunulmazlğını ihlal etme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Olayın görgü tanığı ...’ın binaya üç bayanın girdiğini, kısa bir süre sonra ellerinde poşetlerle çıktıklarını belirtip, sanıkları karakolda gösterilen fotoğraflardan teşhis ettiği, sanıkların ise tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerini belirtip, olay saatlerinde başka yerde olduklarına ilişkin tanık gösterdiklerinin anlaşılması karşısında; olayın tek delili niteliğinde olan anılan tanık ile sanıkların yüzleştirilmesinden sonra sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de, 2-Sanıkların birlikte hareket etmeleri nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçundan koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 119/1-c. maddesiyle uygulama yapılmaması, 3-Sanıklar savunmanlarının lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişin taleplerinin hırsızlık suçu için 5237 sayılı Yasanın 51, 62; mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozma suçları için 50, 51, 62. maddelerini de kapsadığı gözetilmeden bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, 4- Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 5- Sanıklar ..., ... için, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; tekerrüre esas alınan ilamın hüküm fıkrasında gösterilmesi, denetime olanak sağlaması bakımından da bu ilamın infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneklerinin dosyaya getirtilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması, 6- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine yazılı şekilde karar verilmesi, 7- Sanık ... için; suçların niteliği, cezaların türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.